گام یک: برداشت ابعادی و مهندسی معکوس

کار از روی قطعه فرسوده شروع می شود. برداشت ابعادی بسته به شرایط قطعه با اسکن سه بعدی و ابر نقاط، اندازه گیری با دستگاه اندازه گیری مختصات یا برداشت دستی دقیق انجام می شود. چالش اصلی اینجاست که قطعه ای که تحویل می گیریم ساییده شده است و هندسه فعلی آن، هندسه اصلی نیست.

به همین دلیل صرف کپی کردن ابعاد موجود کافی نیست. زاویه ورودی و خروجی تیغه، پروفیل منحنی و ضخامت اولیه باید از روی نواحی سالم قطعه، تقارن هندسی و اصول طراحی فن بازسازی شود. خروجی این مرحله یک مدل سه بعدی و نقشه ساخت کامل است که برای سفارش های بعدی هم قابل استفاده خواهد بود.

گام دو: انتخاب ورق و تهیه مواد

بر اساس دما، خورندگی و تنش محاسبه شده، گرید ورق انتخاب و تهیه می شود. ضخامت قابل کار از 2 میلیمتر به بالا است. در این مرحله گواهی مواد اولیه هم بخشی از مستندات پرونده قطعه می شود.

گام سه: برش و فرم دهی

روش برش بر اساس جنس ورق، ضخامت و دقت مورد نیاز انتخاب می شود. برای تیغه های منحنی، فرم دهی با نورد یا خم کاری انجام و با شابلون کنترل می شود. یکنواختی پروفیل تمام تیغه ها در این مرحله تعیین می شود و هر انحرافی که اینجا باقی بماند، در مرحله بالانس به صورت نامتوازنی ظاهر خواهد شد.

گام چهار: مونتاژ و جوشکاری

تیغه ها روی بک پلیت با فیکسچر و کنترل زاویه ای مونتاژ می شوند. ترتیب جوشکاری برای کنترل پیچش و تاب برداشتن قطعه اهمیت زیادی دارد و به صورت متقارن و مرحله ای اجرا می شود. فرایند جوشکاری و مواد مصرفی متناسب با گرید ورق انتخاب می شود و اجرای کار بر اساس دستورالعمل جوشکاری مدون انجام می گیرد. پس از جوشکاری، بازرسی چشمی و تست های غیرمخرب متناسب با حساسیت قطعه روی جوش ها اجرا می شود.

گام پنج: تنش گیری

جوشکاری تنش پسماند ایجاد می کند. اگر این تنش آزاد نشود، قطعه پس از چند ساعت کار یا پس از اولین شوک حرارتی تغییر شکل می دهد و بالانسی که در کارگاه انجام شده بود از بین می رود. تنش گیری بسته به ابعاد و شرایط قطعه به روش حرارتی یا روش ارتعاشی انجام می شود. این مرحله ای است که در کارهای ارزان قیمت اولین چیزی است که حذف می شود و دقیقا به همین دلیل بسیاری از ایمپلرهای بازسازی شده دوام نمی آورند.

گام شش: ماشینکاری هاب

نشیمنگاه شفت، خارجای و سطوح تکیه گاهی پس از تنش گیری ماشینکاری می شوند، نه قبل از آن. دلیلش روشن است: اگر ماشینکاری پیش از تنش گیری انجام شود، تغییر شکل ناشی از آزاد شدن تنش، دقت ماشینکاری را از بین می برد. هم محوری نشیمنگاه با محور دوران قطعه در این مرحله تضمین می شود.

گام هفت: بالانس دینامیکی

قطعه روی دستگاه بالانس دینامیکی کالیبره شده قرار می گیرد و در دو صفحه تصحیح، نامتوازنی باقیمانده تا رسیدن به گرید هدف کاهش می یابد. تصحیح با افزودن وزنه یا برداشت ماده انجام می شود. خروجی این مرحله فقط یک قطعه متعادل نیست، یک گزارش کتبی است که عدد نامتوازنی باقیمانده را ثبت می کند.

گام هشت: سندبلاست و رنگ

آماده سازی سطح و سیستم رنگ بر اساس سیکل مورد نظر کارفرما و شرایط کاری قطعه اجرا می شود. در گازهای مرطوب یا خورنده، سیستم پوشش به اندازه جنس ورق در تعیین عمر قطعه نقش دارد.